ਸਫ਼ਰ-ਏ-ਸੁਕੂਨ (Safar-e-Sukoon)
Verse 1: Safar si rail da, khayalan vich koi bhaal si, Nikkiyan jehiyan jindan di, oh khed badi kamaal si. Bacheyan de raule ton, Nani jadon pareshan hoi, Aayi ik farishta ban ke, jisnu vekh rooh hairan hoi. (ਸਫ਼ਰ ਸੀ ਰੇਲ ਦਾ, ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭਾਲ਼ ਸੀ, ਨਿੱਕੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦੀ, ਉਹ ਖੇਡ ਬੜੀ ਕਮਾਲ ਸੀ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਰੌਲੇ ਤੋਂ, ਨਾਨੀ ਜਦੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈ, ਆਈ ਇੱਕ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਕੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਰੂਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ।) Verse 2: Vekhya usnu taan laggeya, jivein kull jahaan da swarg mil gaya, 'Preeti masi' ton 'Mummy' sun, mere sochan da darya khid gaya. Mawan-bhenan saanjhiyan hundiyan, Rab sab nu aisi maa dewe, Nani da khyaal te bacheyan nu pyaar, jivein duawan di chaan dewe. (ਵੇਖਿਆ ਉਸਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਲ ਜਹਾਨ ਦਾ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਗਿਆ, ‘ਪ੍ਰੀਤੀ ਮਾਸੀ’ ਤੋਂ ‘ਮੰਮੀ’ ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਸੋਚਾਂ ਦਾ ਦਰਿਆ ਖਿੜ ਗਿਆ। ਮਾਵਾਂ-ਭੈਣਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਰੱਬ ਸਭ ਨੂੰ ਐਸੀ ਮਾਂ ਦੇਵੇ, ਨਾਨੀ ਦਾ ਖਿਆਲ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਆਵਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਦੇਵੇ।) Verse 3: Jad puchhdi si station, taan dil mera ghabraunda si, Suneya jadon pet to...