Hdsmit - Rooh-e-Sukoon

  🎵 ਕ੍ਰੈਡਿਟਸ | Song Credits ਕਲਾਮ ਤੇ ਗੀਤਕਾਰ (Written & Composed By): ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਸੁਰੇਸ਼ ਸਾਖਰੇ (Dushyant Suresh Sakhare) ਸੰਗੀਤ (Music Partner): Gemini AI ਪੇਸ਼ਕਸ਼ (Presented By): Hdsmit ROOH-E-SUKOON ਮਾਲਕੀ ਹੱਕ (Under Banner): Hargun Dushyant Suresh Majesty Infra & Trading Pvt. Ltd 🔒 ਕਾਪੀਰਾਈਟ ਨੋਟ | Copyright Notice © 2026 Hdsmit ROOH-E-SUKOON. All Rights Reserved. ਇਸ ਗੀਤ ਅਤੇ ਕਲਾਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੱਕ ਲੇਖਕ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਸੁਰੇਸ਼ ਸਾਖਰੇ ਅਤੇ Hargun Dushyant Suresh Majesty Infra & Trading Pvt. Ltd. ਕੋਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਬਿਨਾਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਜਾਂ ਔਡੀਓ ਨੂੰ ਕਾਪੀ ਕਰਨਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨ੍ਹਾ ਹੈ।

  🎵 ਕ੍ਰੈਡਿਟਸ | Song Credits ਕਲਾਮ ਤੇ ਗੀਤਕਾਰ (Written & Composed By): ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਸੁਰੇਸ਼ ਸਾਖਰੇ (Dushyant Suresh Sakhare) ਸੰਗੀਤ (Music Partner): Gemini AI ਪੇਸ਼ਕਸ਼ (Presented By): Hdsmit ROOH-E-SUKOON ਮਾਲਕੀ ਹੱਕ (Under Banner): Hargun Dushyant Suresh Majesty Infra & Trading Pvt. Ltd. 🔒 ਕਾਪੀਰਾਈਟ ਨੋਟ | Copyright Notice © 2026 Hdsmit ROOH-E-SUKOON. All Rights Reserved. ਇਸ ਗੀਤ ਅਤੇ ਕਲਾਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੱਕ ਲੇਖਕ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਸੁਰੇਸ਼ ਸਾਖਰੇ ਅਤੇ Hargun Dushyant Suresh Majesty Infra & Trading Pvt. Ltd. ਕੋਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਬਿਨਾਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਜਾਂ ਔਡੀਓ ਨੂੰ ਕਾਪੀ ਕਰਨਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨ੍ਹਾ ਹੈ।

  ਅਸਥਾਈ (Chorus): ਜੇ ਰੱਬ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦਾ ਏਂ, ਫਿਰ ਦੁਨੀਆ ਕੋਲੋਂ ਡਰਦਾ ਕਿਉਂ? ਜੇ ਸੱਚੇ ਮਨੋਂ ਉਹਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਏਂ, ਫਿਰ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾ ਕਿਉਂ? ਉਹਦੀ ਰਜ਼ਾ 'ਚ ਰਹਿਣਾ ਸਿੱਖ ਬੰਦਿਆਂ, ਉਹ ਹਰ ਪਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ, ਜੇ ਖ਼ੁਦਾ ਹੀ ਤੇਰਾ ਰਾਖਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਖ਼ੌਫ਼ ਤੂੰ ਧਰਦਾ ਕਿਉਂ? ਅੰਤਰਾ 1  ਰਾਤੀਂ ਦੋ ਵਜੇ ਉੱਠ ਭੱਜਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਕੋਹਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ ਨੂੰ, ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਗਿਆ, ਮਿਟਾਵਣ ਦਿਲ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨੂੰ। ਉਹ ਗੁਰੂ-ਘਰ ਦੀ ਚੌਖਟ ਤੇ, ਜਾ ਕੇ ਇਸ਼ਕ ਹਕੀਕੀ ਪਾ ਬੈਠਾ, ਦੁਨੀਆ ਰੋਂਦੀ ਰਹੀ ਝੱਲੀ ਹੋ, ਉਹ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਰ ਮਗਰੂਰੀ ਨੂੰ। ਅੰਤਰਾ 2  ਭਾਵੇਂ ਹਾਲਾਤ ਹੋਣ ਲਾਚਾਰ ਤੇਰੇ, ਤੂੰ ਮੁੱਖ ਤੋਂ ਸ਼ਿਕਵਾ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਤਾਣੇ ਦੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਕਾਸਾ ਭਰਨਾ ਨਹੀਂ। ਬਿਨ ਸ਼ਰਤਾਂ ਤੋਂ ਬੱਸ ਪਿਆਰ ਕਮਾ, ਉਹ ਦੇਵੇ ਭਾਵੇਂ ਦੁੱਖ ਤੈਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਲੜ ਫੜਿਆ ਉਸ ਮਾਹੀ ਦਾ, ਫਿਰ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ। ਅੰਤਰਾ 3 (Conclusion / Rooh-e-Sukoon): ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਭਾਣਾ ਮੰਨਦਾ ਜਾ, ਜੋ ਮਿਲੇ ਸੁਕੂਨ ਉਸ ਚੌਖਟ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੂਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਰੰਗਦਾ ਜਾ। ਇਹ ਇਸ਼ਕ-ਏ-ਹਕੀਕੀ 'ਹਦਸਮੀਤ', ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਕੇ ਛੱਡੇਗਾ, ਤੂੰ ਬਣ ਕੇ ਚਕੋਰ ਉਸ ਚੰਨ ਵੱਲ, ਹਰ ਸਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਬੱਸ ਵਧਦਾ ਜਾ। — ਲੇਖਕ: ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਸੁਰੇਸ਼ ਸਾਖਰੇ...

 ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਕਾਲੂ ਚਾਚੇ ਦੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਪਹਾੜ ਟੁੱਟਿਆ ਕਿ ਹੱਸਦੇ-ਖੇਡਦੇ ਇਨਸਾਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਕਦੇ ਸੁੱਕੇ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਠੋਕਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣਿਆਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜ਼ਖਮਾਂ ਨਾਲ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਾਲੂ ਚਾਚਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਢੇ ਮੋਢਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਚੀ।ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉਸ ਲਈ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਕਾਲੂ ਚਾਚਾ ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਗੁਰੂਘਰ ਦੀ ਚੌਖਟ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਗੁਰੂਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ, ਉੱਥੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸ਼ਬਦ-ਕੀਰਤਨ ਦੀ ਇਲਾਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਈ।ਉਸਨੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪਾਵਨ ਚੌਖਟ 'ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਦਿਆਂ ਹੀ, ਕਾਲੂ ਚਾਚੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੈਲਾਬ ਵਹਿ ਤੁਰਿਆ। ਉਹ ਇੰਝ ਰੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਬਰਸਾਂ ਦਾ ਥੱਕਿਆ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੋਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਰੋਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਵਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਸਮਰਪਣ ਸੀ।ਅਜੀਬ ਕੌਤਕ (ਚਮਤਕਾਰ) ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ਗੁਰੂਘਰ ਦੇ ਉਸ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ, ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸਾਦ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਿਆਂ ਹੀ ਕਾ...

  "ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਅਸੀਂ ਜੁਦਾ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਵਾਂਗੇ, ਓਏ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਰਾਧਾ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਾਂਗ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵਾਂਗੇ। ਚੱਲ ਅੱਜ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਦੇ ਨਾ ਰੋਵਾਂਗੇ, ਹਰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਉਸ ਖ਼ੁਦਾ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਾਂਗੇ, ਤੇ ਰਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਾਂਗੇ।" "تیکوں لگا اساں جُدا تھی تے ہک ڈوجھے توں دور تھیویسوں، اوئے تیکوں کیا پتا، اساں تاں رادھا کرشن وانگوں مشہور تھیویسوں। چل اج اے وعدہ ریہا، تیڈیاں یاداں دے سنگ جیوندے ہوئیں کڈہیں نہ روویسوں، ہر ساہ نال اساں خدا دی عبادت کریسوں، تے رضا وچ ہمیشہ خوش رہیسوں।"   "חָשַׁבְתָּ שֶׁנִּפָּרֵד וְנִהְיֶה רְחוֹקִים זֶה מִזֶּה, אַךְ מָה אַתָּה יוֹדֵעַ, אֲנַחְנוּ נִהְיֶה מְפֻרְסָמִים וּנְצִחִיִּים כְּמוֹ רָאדְהָא וּקְרִישְׁנָא. ובְכֵן, זֶהוּ הַבְטָחָה לְךָ, שֶׁנִּחְיֶה עִם זִכְרוֹנוֹתֶיךָ וְלֹא נִבְכֶּה לְעוֹלָם, נַעֲבֹד אֶת אֱלֹהִים בְּכָל נְשִימָה וְנִהְיֶה תָּמִיד מְאֻשָּׁרִים בִּרְצוֹנוֹ." तुम्हें लगा कि हम जुदा होकर एक-दूसरे से दूर हो जाएँगे, तुम्हें क्या पता कि हम तो राधा-कृष्ण की तरह मशहूर हो जाएँगे। चलो, आज यह ...

  ਜੇ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਹੋਵੇ ਸਾਈਆਂ, ਪੱਥਰ ਵੀ ਪਾਰ ਲੰਘਦੇ ਨੇ,ਜੇ ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਖ਼ਤ-ਤਾਜ ਵੀ ਢਹਿ ਪੈਂਦੇ ਨੇ।ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਨੂੰ ਹੀ ਹੁਣ ਅਪਣਾ ਨਸੀਬ ਮੰਨ ਲਿਆ,ਤੇਰੇ ਦਰ 'ਤੇ ਝੁਕੇ ਜੋ ਸਿਰ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਅਟਕਦੇ ਨੇ।ਹੁਣ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ,ਮੇਰੇ ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਾਗੇ, ਬੱਸ ਤੇਰੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਸਰਕਦੇ ਨੇ।ਬਣ ਕੇ ਚਕੋਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਇੱਕ ਝਲਕ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ,ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕੱਟਦੇ ਨੇ। جے تیڈا حکم ہووے سائیاں، پتھر وی پار لنگھدن،جے تیڈی رضا نہ ہووے، تخت-تاج وی ڈھے پوندن۔میں تیڈی رضا کوں ہی ہݨ آپݨا نصیب من گھدھے،جیندے سِر جھکن تیرے دَر تے، او کڈہیں نہ اٹکدن۔ہݨ مکتی ملے یا نہ ملے، میکوں کوئی پرواہ کائے نئیں،میڈے ساہیں دے سارے دھاگے، بس تیرے نام تے سرکدن।بݨ کے چکور بیٹھا ہاں، تیڈی ہک جھلک دی آس وچ،تیرے حکم دی تانگھ وچ، میڈے ڈینہہ رات کٹدن۔ जो तेरा हुक्म होवे साईं, पत्थर भी पार लगते हैं,जो तेरी रज़ा ना होवे, तो तख्त-ओ-ताज भी ढहते हैं।मैंने तेरी रज़ा को ही अब अपना नसीब मान लिया,तेरे दर पे जो झुकते सिर, वो कभी ना अटकते हैं।अब मुक्ति मिले या ना मिले, मुझे कोई परवाह नहीं,मेरी साँसों के सारे धागे, बस ...