ਸਫ਼ਰ-ਏ-ਸੁਕੂਨ (Safar-e-Sukoon)
Verse 1:
Safar si rail da, khayalan vich koi bhaal si, Nikkiyan jehiyan jindan di, oh khed badi kamaal si. Bacheyan de raule ton, Nani jadon pareshan hoi, Aayi ik farishta ban ke, jisnu vekh rooh hairan hoi.
(ਸਫ਼ਰ ਸੀ ਰੇਲ ਦਾ, ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭਾਲ਼ ਸੀ, ਨਿੱਕੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦੀ, ਉਹ ਖੇਡ ਬੜੀ ਕਮਾਲ ਸੀ। ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਰੌਲੇ ਤੋਂ, ਨਾਨੀ ਜਦੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈ, ਆਈ ਇੱਕ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣ ਕੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਰੂਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋਈ।)
Verse 2:
Vekhya usnu taan laggeya, jivein kull jahaan da swarg mil gaya, 'Preeti masi' ton 'Mummy' sun, mere sochan da darya khid gaya. Mawan-bhenan saanjhiyan hundiyan, Rab sab nu aisi maa dewe, Nani da khyaal te bacheyan nu pyaar, jivein duawan di chaan dewe.
(ਵੇਖਿਆ ਉਸਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਲ ਜਹਾਨ ਦਾ ਸਵਰਗ ਮਿਲ ਗਿਆ, ‘ਪ੍ਰੀਤੀ ਮਾਸੀ’ ਤੋਂ ‘ਮੰਮੀ’ ਸੁਣ, ਮੇਰੇ ਸੋਚਾਂ ਦਾ ਦਰਿਆ ਖਿੜ ਗਿਆ। ਮਾਵਾਂ-ਭੈਣਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਰੱਬ ਸਭ ਨੂੰ ਐਸੀ ਮਾਂ ਦੇਵੇ, ਨਾਨੀ ਦਾ ਖਿਆਲ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਆਵਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਦੇਵੇ।)
Verse 3:
Jad puchhdi si station, taan dil mera ghabraunda si, Suneya jadon pet ton sadeya, mera andar kurlaunda si. Kaash hunda main koi vaidh, us dard di malham ban janda, 'Waheguru khush rakhe puttar', eh asees ohdi main paunda.
(ਜਦ ਪੁੱਛਦੀ ਸੀ ਸਟੇਸ਼ਨ, ਤਾਂ ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਘਬਰਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਸੁਣਿਆ ਜਦੋਂ ਪੇਟ ਤੋਂ ਸੜਿਆ, ਮੇਰਾ ਅੰਦਰ ਕੁਰਲਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਕਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਮੈਂ ਕੋਈ ਵੈਦ, ਉਸ ਦਰਦ ਦੀ ਮਲ੍ਹਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ, ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਖੁਸ਼ ਰੱਖੇ ਪੁੱਤਰ’, ਇਹ ਅਸੀਸ ਉਹਦੀ ਮੈਂ ਪਾਉਂਦਾ।)
Verse 4:
Aakhri station aaya, kujh gallan hoiyan, dil nu 'Rooh-e-Sukoon' mileya, Vichhdan da vela aaya, ik ajeeb jeha junoon mileya. Utardeyan jadon aakhri vaar vekhya, oh nazran ton door chali gayi, Jivein supneyan nu naal lai ke, meri kacchi neend udd chali gayi.
(ਆਖ਼ਰੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ਆਇਆ, ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਦਿਲ ਨੂੰ ‘ਰੂਹ-ਏ-ਸੁਕੂਨ’ ਮਿਲਿਆ, ਵਿਛੜਨ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆਇਆ, ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਜਨੂੰਨ ਮਿਲਿਆ। ਉਤਰਦਿਆਂ ਜਦੋਂ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਕੱਚੀ ਨੀਂਦ ਉੱਡ ਚਲੀ ਗਈ।)
Verse 5:
Main koshish kiti badi, pichhe mud-mud usnu vekhan di,
Pata nahi es bheed de vich, oh kithe gayab ho gayi.
Jandi jandi is dil nu, ik roohani 'parshaad' de gayi,
Hamesha layi meriyan yaadan vich, ik mithi mehak chhad gayi.
(ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਬੜੀ, ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ,
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਇਸ ਭੀੜ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ।
ਜਾਂਦੀ-ਜਾਂਦੀ ਇਸ ਦਿਲ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਰੂਹਾਨੀ 'ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ' ਦੇ ਗਈ,
ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਮੇਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਮਹਿਕ
ਛੱਡ ਗਈ।)
© 2026 Hdsmit ROOH-E-SUKOON. All Rights Reserved.
Written and Created by Dushyant Suresh Sakhare
.
